Wat wij geloven

De Bijbel is Gods Woord, geschreven door mensen, onder de bovennatuurlijke leiding van de Heilige Geest. Omdat het door God is geïnspireerd, is de Bijbel volledig waarheid en bevat het geen fouten.

Deuteronomium 4:1-2; Romeinen 15:4; 1 Korintiërs 2:13; 2 Timoteüs 3:16; Hebreeën 4:12

We geloven in de eeuwige Godheid, die Zichzelf heeft geopenbaard als één God, bestaand uit drie personen: Vader, Zoon en Heilige Geest, die wel te onderscheiden zijn, maar ondeelbaar

Matteüs 28:19; 2 Korintiërs 13:13 

We geloven in de schepping, de beproeving en de val van de mens, zoals deze worden beschreven in Genesis (1-3) en in zijn totale geestelijke verdorvenheid en zijn onmogelijkheid om de goddelijke rechtvaardigheid te verkrijgen uit zichzelf.

Genesis 1-3; Romeinen 5:12-18

De Heer Jezus Christus is de redder van de mensen, ontvangen van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria, zowel God als mens.

Jesaja 7:14; Jesaja 9:6; Lucas 1:26-35; Johannes 1:1,14 &18; Romeinen 1:3-4 & 8:1-4; Galaten 4:4-5; Filippenzen 2:5-11

Christus stierf voor onze zonden. Hij is begraven en op de derde dag opgestaan uit de dood en in persoon aan Zijn discipelen verschenen. Er is redding voor zondaars door genade, door bekering en geloof, in het volmaakte en volkomen werk door Jezus Christus aan het kruis van Golgotha, waardoor wij vergeving van zonden ontvangen.

We gedenken dit door het vieren van het Heilig Avondmaal, ook wel de tafel van de Heer genoemd.

1 Korintiërs 11:23-26, 15:1-4; Romeinen 4:25; Efeziërs 2:8-9; Hebreeën 9:12; Romeinen 5:11

Mensen zijn geschapen om eeuwig te bestaan. We leven dus eeuwig, ofwel in eeuwig leven verenigd met God voor de gelovigen, ofwel eeuwig gescheiden van God voor ongelovigen. Hemel en hel zijn echte plaatsen van eeuwig bestaan. We geloven in de realiteit en de persoon van satan en een eeuwig oordeel voor satan en zijn engelen.

Jezus Christus is opgevaren naar de hemel, zoals we vieren met Hemelvaart. We leven in de verwachting van Zijn tweede komst, waarna we altijd bij Hem zullen zijn.

Matteüs 25:31-34, 41; Marcus 9:43-48; Johannes 3:16, 5:24 & 14:2-3; Romeinen 6:23; 1 Johannes 2:24-25, 5:11-12; 1 Tessalonicenzen 4:13-18; Openbaring 20:10-15

De waterdoop door onderdompeling is de stap voor elke gelovige volgend op zijn/haar bekering tot Jezus Christus. Het is een stap in gehoorzaamheid, gebaseerd op Gods principes in het Woord en het voorbeeld van Jezus zelf.  We dopen in de naam van de Vader, Zoon en Heilige Geest. En bidden daarna voor de vervulling met de Heilige Geest.

Matteüs 3:13-17, 28:18-20; Handelingen 2:36-41, 8:12 & 19:1-6; Romeinen 6:4; Kolossenzen 2:12

Op het moment dat iemand tot geloof komt, komt Gods Heilige Geest in diegene wonen. Zijn aanwezigheid in ons, verzekert ons van onze relatie met Christus. Hij werkt Zijn vrucht uit in de gelovige, geeft elke gelovige geestelijke gaven en we mogen de doop in de Geest (volgend op onze redding) ontvangen waardoor ons Zijn kracht wordt gegeven. We geloven in een Geestvervuld leven, een leven afgescheiden van de wereld en streven naar heiligheid in de vreze des Heren als een uitdrukking van het christelijk geloof.

Handelingen 1:8, 2:1-4, 8:14-17 & 10:44-46; Romeinen 8:9-17; Galaten 3:14-15, 5:22-25; 1 Korintiërs 12:1-11; Efeziërs 5:18; 2 Korintiërs 6:14 en 7:1

De kerk van Christus is een gemeenschap van gelovigen, die één zijn door het geloof in Jezus Christus. God heeft de gemeente als laatste werktuig gekozen om Zijn Koninkrijk uit te breiden, tot de tweede komst van Jezus Christus. Gebouwd op het getuigenis van Jezus Christus als Heer.

De plaatselijke gemeente is autonoom. Dat houdt in dat zij zichzelf bestuurt, zichzelf onderhoudt, en zichzelf uitbreidt en groeit naar volwassenheid. Wel geloven we in het belang van een plaats in het universele lichaam van Christus. Daarom hebben we leiders als apostolisch overzienerschap over de gemeente aangesteld (naar het voorbeeld van o.a. Paulus).

Matteüs 16:16-19; Handelingen 2:41-47, 13:1-3, 14:23; Efeziërs 1:22-23, 2:19-22, 3:10-12; Openbaring 21:2-3

De Bijbelse vorm voor de leiding van een plaatselijke gemeente is een meervoudig oudstenschap met een voorganger. Zij worden benoemd op grond van hun geestelijk leven, karakter, gezinsleven en hun leiderschapskwaliteiten. Daarnaast geloven we in het belang van de aanwezigheid van de werking van de vijfvoudige bediening in de gemeente. We erkennen dat de bedieningen door God gegeven zijn tot opbouw, bescherming en gezonde richting van de gemeente.

Handelingen 14:23, 20:28; Efeziërs 4:11-16, 2:19-22; 1 Timoteüs 3; 1 Petrus 5:1-4

We zien een huwelijk als een verbintenis tussen één man en één vrouw, gesloten voor de staat en voor God. Seksuele gemeenschap is enkel bedoeld binnen het huwelijk. Deze diepste intimiteit is door God gegeven om vruchtbaar te zijn en van elkaar te genieten, binnen de veilige principes die Hij heeft gesteld tot bescherming.

Genesis 2:23-24; Matteüs 19:4-6; Efeziërs 5:21-33; Hebreeën 13:4;

De Bijbel leert ons het geven van de tienden aan de gemeente. Dit is het minste dat we aan de Heer geven. We dienen te beseffen dat we niet geven wat van ons is, maar teruggeven wat van God is. We ontvangen de zegen om met de rest ons leven vorm te geven (naar Zijn geestelijke leiding en inzicht).

Naast de tienden geloven we in het brengen van offers, waarmee we omzien naar de armen, weduwen en wezen. Zo dragen we zorg voor degene die hulpbehoevend zijn.

Genesis 14:17-20; Spreuken 3:9; Prediker 5:9,14,18-19; Maleachi 3:6-12; Matteüs 6:21-24; Handelingen 2:44-46; Jakobus 1:27